Mimoyecques, een gehucht van Landrethun-Le-Nord op enkele kilometers van Cap Griz Nez, hier werd op bevel van Hitler een ondergrondse installatie voor de beschieting van Londen gebouwd.

 

De V3 ook wel Hochdruckpumpe genoemd was een superkanon dat een grannat door middel van meerdere ladingen een snelheid van 1500 meter per seconde zou geven.

Terwijl het kanon nog in de testfase was werd in de zomer van 1943 begonnen met de bouw van de basis, hiervoor werd door de Organisation Todt 5000 man ingezet waaronder mijnwerkers uit het Ruhrgebied, dwangarbeiders, vrijwilligers en soldaten.

Oorspronkelijk waren 50 vuurmonden voorzien, gegroepeerd in twee complexen elk met vijf schachten.

Door de technische problemen met de kanonnen werd besloten maar een complex af te werken wat later nog eens terug gebracht werd tot 15 vuurmonden.

Door luchtverkenning en de aanwezigheid van een spoorweg die plotseling onder de grond verdween hadden de geallieerden al snel door dat er hier iets speciaals gebouwd werd.

Het eerste bombardement was dan ook al op 28 oktober 1943, nog twee aanvallen op 8 en 10 november, tien aanvallen tussen 19 maart en 27 juni 1944.

De Lancasters van het bekende 617 Squadron verschenen op 6 juli boven het complex en wierpen 16 zes ton zware Tallboy bommen met grote precisie, de schade was zo groot dat er getwijfeld werd of verdere ontwikkeling nog mogelijk was.

Naast conventionele aanvallen werden ook andere manieren gezocht om de basis te vernietigen, een er van was een aanval met een BQ8 van op afstand geleide bommenwerper.

Voor deze aanval werd een uitgediende B24 Liberator van de US Marine geladen met 8200 kilo Torpex, dit toestel werd op korte afstand gevolgd door een Mosquito met een camera en twee Lockheed Ventura's voor de radiografische besturing.

De vrijwillige piloten van de B24 Lt Joe Kennedy, oudste broer van de latere US president, en Lt Wilford moesten na de overname het toestel per parachute verlaten.

Wat er verkeerd gegaan is heeft menniet kunnen achterhalen maar na de eerste radio gecontroleerde bocht een minuut of tien voor de piloten moesten uitspringen explodeerde het toestel.

Na nog een aanval van de RAF op 27 augustus bezette de Derde Canadees Divisie de ontruimde basis.

Na onderzoek door de Canadezen plaatsten de Royal Engineers 36 ton explosieven op 36 plaatsen en werd de basis opgeblazen.

Vandaag zijn er 600 meter begaanbaar voor bezoekers, de indrukwekkende tunnels zijn schaars verlicht zodat de info tafels goed opvallen.

Heel de geschiedenis en de techniek worden goed verklaard, en niet alleen voor Lt Kennedy is er een monument opgericht, ook de gesneuvelde piloten en de omgekomen burgerbevolking bij de diverse luchtaanvallen worden herdacht.

 

De ingang van het complex

 

Een van de stalen afdekkingen voor de loopmonden ligt nu voor de ingang

 

Deze plaat werd teruggevonden in een steengroeve in de buurt waar ze bij het oplazen van de basis terechtkwam

 

Na de eerste meters tunnel waar na de vrijmaking nog een laag puin ligt ziet men van af hier weer de spoorweg van het complex

 

Een gedeelte van de hoofdtunnel met de goed verlichte informatieborden
Dit info bord toont het eerste prototype van het kanon met de op 90 graden geplaatste ladingen

 

Hier word dan de latere uitvoering met de op 45 graden geplaatste ladingen getoond

 

Een doorsnede van de inrichting, de rode teksten op de info borden zijn in het Nederlands

 

De resten van de kanonnen op een vernietigde ramp terug samengevoegd

 

De verklaring hoe men heel Londen kon bestoken van uit een vaste inrichting, spreiding van de munitie, wisselende windrichtingen en windkracht die de baan beïnvloeden

 

Het monument voor Lt Kennedy

 

En het monument voor de gesneuvelde piloten en burgerslachtoffers van de verschillende aanvallen

 

Een krachtige schijnwerper verlicht het afgesloten gedeelte van de hoofdtunnel waarvan zelfs het einde niet zichtbaar is