De grote bunkers met verdragend geschut in de omgeving van Calais en Boulogne werden na de overgave van Frankrijk gebouwd als artillerie ondersteuning voor de geplande invasie van Engeland.

 Na de verloren luchtslag boven Engeland werd einde 1940 operatie Seelöwe afgeblazen, de begonnen bouwwerken van de batterij Siegfried werden opgenomen als defensieve Batterij in de kustverdediging samen met de batterijen Lindemann in Sangate, Grosser Kurfürst in Framzelle en Friedrich August nabij La Trésorie.

Na de dood van Dr Fritz Todt werd in 1942 door het Kommando der Marine-Kustartillerie de batterij omgedoopt tot Battrie Todt.

Ongeveer een jaar na het bouwbegin en de verwerking van 800 ton ijzer en 12.000 m³ beton bekwam de batterij op 24 september 1941 haar vuurdoop en begon de beschietingen op Engeland.

Officieel op 11 Januari 1942 feestelijk ingewijd vervulde de batterij verschillende opdrachten zo als vuursteun en storingsvuur, naast de blokkade van het kanaal diende de batterij ook voor propaganda en werd ze regelmatig door functionarissen en representanten bezocht, zo onder andere ook door een delegatie Japanse officieren.

In de vier jaar van haar bestaan verschoot de batterij 200 granaten per toren, gezien de bouw- en onderhoudskosten eerder een bescheiden aantal, de belangrijkste opdracht was in februari 1942 bij de kanaaldoorbraak van de Scharnhorst, Gneisenau en Prinz Eugen waar ze ter ondersteuning een duel aanging met de Britse Cross Channel Guns.

Tijdens de soms maanden durende pauzes tussen de verschillende vuurgevechten met de Britse kanonnen gebruikten de Duitse kustartilleristen hun tijd kunstvol, niet alleen in de kazematten, waar sommige van hun kunststukken vandaag nog te zien zijn, maar ook de buitenzijde van de torens werden beschilderd met motieven die de camouflage ten goede kwam, zo werd toren een met een volledig huis beschilderd waarbij de verluchtingsopeningen als vensters dienden.

Op 26 en 28 september 1944 luidden twee luchtaanvallen het einde in van de batterij Todt, meer dan 800 vliegtuigen wierpen meer dan 2000 ton bommen af waarbij enkel toren een buiten gevecht werd gesteld.

In de vroege morgen van 29 september viel de Derde Canadese infanteriedivisie na een tien minuten durend zwaar artilleriebombardement om 06.35 uur de batterij met een stormaanval ondersteund door speciale voertuigen aan, op dat ogenblik waren er 1800 soldaten en marineartilleristen in de batterij, gedurende de aanval loste een van de torens nog een schot richting Engeland, een schot dat wegens gebrek aan waarnemers en vuurleiding nergens schade aanrichtte.

De torens twee en vier werden door de Canadezen uitgeschakeld door het werpen van handgranaten in de ventilatieschachten waardoor de ventilatie uitviel, toren drie kreeg een voltreffer in een vensteropening van een 29 cm Petard mortiergranaat, hierop liet de bevelhebber van de batterij, Korvettenkapitein Klaus Momber, om 10.30 uur de witte vlag hijsen en vertrok met zijn 1800 man in krijgsgevangenschap.

Toen in de namiddag ook nog de radar en de vuurleidingsstand bij Cran-aux-Ouefs veroverd werden hield de batterij Todt op te bestaan.

De volledige verstoring van toren drie waarvan men nu de brokken beton nog overal in de omgeving kan terugvinden is niet veroorzaakt door de gevechten, twee Franse werklieden zijn na de gevechten de toren binnengedrongen en hebben vermoedelijk open vuur gebruikt en de nog aanwezige munitievoorraad tot ontploffing gebracht wat de toren uit elkaar deed spatten en hun het leven kostte.

 

De ingang van een toren onder camouflagenetten

 

Toren vier met camouflageschildering

 

Een toren klaar om te vuren

 

Toren vier, vandaag het museum

 

In het museum

 

In het museum

 

K5 een 28 cm spoorweggeschut

 

K5 met uitzicht over het kanaal

 

Voorzijde toren vier

 

Een van de andere bunkers van de batterij met toren een op de achtergrond

 

De vernietigde toren drie

 

De vernietigde toren drie

 

nterieur toren een

 

nterieur toren een

 

Uitzicht over het kanaal van op toren een

 

Achteraanzicht van toren een

 

Vooraanzicht van toren een

 

Ingang van toren twee

 

Toren twee is nu wel goed gecamoufleerd en bewoond door vleermuizen