De Batterie Grosser Kurfürst was een van de grote marine artillerie batterijen aan de kanaalkust die voor steun aan een invasie in Engeland opgesteld werden.

Alhoewel minder bekend als de batterijen Lindemann en Todt was de batterie Grosser Kurfust veel gevaarlijker, de 28 cm kanonnen waren opgesteld in 360 graden draaibare torens.
Eind augustus 1940 was de batterij operationeel met vier SK/L 45 kanonnen die een bereik hadden van 36 kilometer.
In de onmiddellijke omgeving van de vier torens werden ook twee munitiebunkers en twee bunkers als onderkomen voor de manschappen gebouwd.
Op enige afstand van elke toren kwam een magazijn voor de reservemunitie, verder bevatte het complex nog een hospitaalbunker, een bunker voor de generatoren en een voor de waterbevoorrading.
De perimeter van de batterij werd verdedigd door meerdere Tobruk-pit's, Michelmann en anti-tank bunkers, verdere bescherming werd verzekerd door meerdere mijnenvelden.
De vuurleiding gebeurde niet enkel van uit de waarnemingsbunkers op Cap Griz Nez maar ook in samenwerking met de posten van Pointe de la Crèche bij Boulogne en Fort Lapin bij Calais wat dan driehoeksmetingen toeliet.
In 1941 werden de kanonnen vervangen door SK/L 50 die het vuurbereik vergrootten tot 39 kilometer en in 1942 werden de 15 cm dikke stalen torens geplaatst.
Ter ondersteuning van de batterij werd in 1943 werd in 1943 een radar FuMo 214 Würzburg opgesteld.
Ook een lange afstand radar FuMG 41/42 werd nog ten zuiden van Cap Griz Nez geplaatst.
In september 1944 werd de batterij zwaar gebombardeerd en de stalen torens beschadigd maar kon nog altijd blijven vuren.
Op 29 september werd de batterij door de geallieerden veroverd en werden de torens door de Britse genie opgeblazen, dit gebeurde met de nog aanwezige munitie.
Andere bunkers werden door het Brits leger na de oorlog vernietigd bij testen met explosieven.
De vier torens bevinden zich vandaag in bebost gebied, om ze te bereiken kan men best starten van op de parking Cap Griz Nez en via het wandelpad langs de kust tot toren een gaan.

 

Een van de torens tijdens WO II

 

Van boven naar beneden de ligging van de torens een tot vier

 

Van toren een blijft nog een munitie bunker over

 

Bunkers in alle staten verstrooid over heel de omgeving

 

De resten van toren twee, enkel door de weide te bereiken mits toestemming van de eigenaar

 

En vermits er vee op de weide stond – inzoomen

 

De bunker voor het aggregaat met de resten van toren twee op de achtergrond

 

De ligging van toren twee, het bos is te dicht om hem langs daar te bereiken

 

De hospitaal bunker

 

Het landschap tussen Framezelle en Audinghen met uiterst links aan de bosrand …

 

… toren vier van de Batterie Todt

 

De ligging van de torens drie en vier met hun respectievelijk bunkers voor reserve munitie

 

Hier lag de reserve munitie voor toren drie

 

Langs beide zijden drie aparte ruimtes voor de munitie … of afval ...

 

Volgens een inwoner werd de munitie met een smalspoor tot hier gebracht, in het dal zou men er nog sporen van terug kunnen vinden

 

Toren drie is goed gecamoufleerd

 

Een berg onkruid, toren drie is moeilijk te bereiken alhoewel hij vlak naast de weg ligt

 

Het bos tussen toren drie en vier is min of meer begaanbaar …

 

… en hier vind men tussen toe gewoekerde verbindingssloopgraven nog diverse bunkers terug …

 

… eens voorbij deze munitiebunker …

 

… komt men aan de achterzijde van toren vier

 

Het ingestorte dak

 

De ring waar de koepel in draaide is wel imposant

 

Twee verdiepen diep

 

Nog een overzicht op de torenkrans

 

Toren vier is van uit het westen zichtbaar

 

En van daar met een blik naar het oosten is de sokkel voor een FuMG 41/42 Mammut radarstation zichtbaar

 

Bij nadering van de sokkel ziet men nu ook nog andere bunkers

 

De twee 105 mm artillerie bunkers bij de Mammut sockel

 

Waarvan er een nu door het vee is ingenomen

 

De Mammut sokkel frontaal gezien

 

Een FuMG 41/42 op een dergelijke sokkel

 

Terug onderweg naar de parking op Cap Griz Nez ziet men nog een bunker …

 

… met er juist onder eigenaardige vormen in de rotswand ...

 

… die blijkbaar ook uit beton gemaakt zijn